Toneel en theater

Edwin de Vries - De Pianist

In maart 2008 heb ik dit toneelstuk gezien in het Isala Theater in Capelle aan den Ijssel. Onderstaande schreef ik toen op mijn persoonlijk website.

De timing van deze uitvoering is briljant. Jammer alleen dat het geen volle zalen zal trekken, want het is niet hip en happening of grappig of hilarisch. Het is een tragisch waargebeurd verhaal, iets dat zich meer dan 60 jaar geleden heeft afgespeeld. Misschien is het meest tragische van het verhaal, dat het geen les is geweest. De gruwelijkheden die mensen elkaar in de Tweede Wereldoorlog hebben aangedaan, doen mensen elkaar tot op de dag van vandaag nog steeds aan. Zet het nieuws maar aan en je ziet de beelden opnieuw, alleen nu in kleur en niet zwart-wit. Maar goed, waar ga ik heen? Volgende week dinsdagavond ga ik naar Edwin de Vries. Hij zet een, naar ik verwacht en uitgaande van de voorstukjes die ik heb gezien, een huiveringwekkend verhaal neer. Het waargebeurde verhaal van zomaar een man en zijn familie die op de verkeerde plek en van de verkeerde afkomst waren.

En nadat ik de voorstelling had gezien:

Gisteravond ben ik met Annemiek naar de Pianist geweest. We zaten op rij één en hadden dus perfect zicht. Op het podium stond niet meer dan een piano en twee stoelen. De piano werd bespeeld door Yoram Ish-Hurwitz, die meteen inzette. Normaal volgt er daarna applaus, maar dit keer niet. Het was zo stil in de zaal, dat je een speld kon horen vallen. Er klonk gedurende de voorstelling geen enkele keer applaus. Pas na afloop barstte dat los. Edwin de Vries kroop in de huid van de Pools Joodse pianist/componist Wladyslaw Szpilman en dat deed hij op een ongelofelijk oprechte manier. Geen show, geen drama, geen tranen, maar luid en duidelijk in wat zich heeft afgespeeld. De gruwelijkheden die Szpilman heeft doorstaan werden afgewisseld door de piano, waardoor je regelmatig een ‘pauze’ kreeg om alles te verwerken. Aan het einde van de voorstelling sneeuwde het. Buiten, maar ook binnen in de zaal. Vanuit het plafond dwarrelden er duizenden gouden sneeuwvlokken zachtjes neer op het podium. Een mooie afsluiting met een terecht knallend applaus. De Pianist is nog tot mei in verschillende theaters in heel Nederland te zien. Kijk op de website voor de speellijst.

Een impressie van dit indrukwekkende toneelstuk, waarvan er helaas verder weinig tot niets online te vinden valt, vanaf 14 minuut 12: